Er mochten echt maar 90 mensen in van de brandweer, in de grote zaal van Johanneshove. Die waren er ook allemaal. De Paasbrunch was al 10 dagen tevoren tot de laatste stoel uitverkocht. Dat is te begrijpen, want bestuur en vrijwilligers hadden er een heel feestelijke middag van gemaakt.

De zaal zag er mooi uit, de tafels waren kleurrijk gedekt, het zonnetje buiten hielp mee, en de leden hadden er zin in. Volgens de aankondiging was de inloop vanaf 12.00 uur, maar op dat tijdstip was de zaal al voor driekwart vol. Organisator Ellen de Valk kon al snel het woord geven aan een dankbare voorzitter René Kemperman die iedereen welkom heette.    

Ruud, de eigen kok van Johanneshove, en zijn keukenteam hadden hun beste beentje voorgezet. De heerlijke soep, het rijkelijke buffet, en het kunstige grand-dessert – het was allemaal verrukkelijk. Als u een volgende keer bij Johanneshove een man alleen aan een tafeltje ziet eten, langzaam en bedachtzaam, is dat vast zo’n geheime proever of “inspecteur” van Michelin, die onderzoekt of hier geen ster moet worden uitgedeeld.

lekker eten

Behalve heerlijk eten, was er ook lekkere muziek van het trio van Harrie Derkx. Samen met zangeres Linda de Valk werden mooie klassiekers vertolkt, zoals ‘het Dorp’ van Ferras en Zonneveld, ‘Margrietje’ van Louis Neefs en ‘Laat me’ van Ramses Shaffy. Vooral waar Linda een duet vormde met Ard Hulskamp, zoals bij het melodieuze ‘Oh Waterlooplein’ van Johnny Austerlitz of het weemoedige ‘Kleine café aan de haven’ van Pierre Kartner, liet de zaal goed  horen wat een plezier het toch is om samen te zingen.

zangduo Linda de Valk en Ard Hulskamp

Waar de muziek even pauze had, was er een rol voor Leo Janssen. Die maakte opnieuw zijn reputatie waar als meester-verteller uit het BEL-gebied. Na een vrolijke inleiding over wat bij protestanten de stille week heet, en bij katholieken de goede week, presenteerde Leo zijn bijzondere verhalen, over het arme Laren, het rijke Blaricum en het weidse Eemnes. Voor de zekerheid, als een soort spiekbrief, had hij zijn boek ‘Bol an’ meegenomen. Daar hoefde hij helemaal niet in te kijken, want zo uit het hoofd en voor de vuist weg, dist Leo met gemak zijn anekdotes op. De een nog mooier dan de ander.

Leo Janssen in zijn element

Tussen de bedrijven door zorgden de gastvrouwen – vrijwilligers die met olijke paashaas-oren goed herkenbaar waren – voor snelle decorwisselingen en hulp voor iedereen die dat nodig had. Als alles gesmeerd liep, en dat deed het, was dat vooral ook aan hen te danken; zij waren de olie in de machine.

gastvrouwen in actie

Waar de organisatie geen geld had voor dominee Gremdaad, was het aan vice-voorzitter Jan Sanders de dagafsluiting te verzorgen. Die theologische rol ging hem goed af. Hij gaf het paasbegrip van ‘wederopstanding’ de eigentijdse vertaling van ‘doorstart’. Twee jaar geleden was de Paasbrunch de eerste activiteit die door ‘corona’ sneuvelde. En nu, zei de vice-voorzitter, is de Paasbrunch de start voor veel nieuwe activiteiten.
Waar Sanders dank vroeg voor iedereen die de bijeenkomst een succes maakte, had hij het makkelijk. Steeds met luid applaus liet de zaal haar waardering horen, voor de ‘keuken’, voor de muziek, voor de verteller, en voor de gastvrouwen en chauffeurs.

Aan het tafeltje bij de uitgang kreeg iedereen nog een afscheidspresentje mee. Daar tekende uw verslaggever van dienst nog woorden van dankbare bezoekers op als ‘heerlijke middag’ en ‘geweldig georganiseerd door Ellen’.

                                                                                                                                                JS

RSIN = 857103337
KvK nr = 67637264